Niestety, transfery z krajów spoza Unii Europejskiej są w większości przypadków znacznie bardziej skomplikowane. Popularnym przykładem jest tu Ukraina. W ostatnich latach dużą „popularność” zyskały prywatne uniwersytety w takich miastach jak Kijów, Dniepr, Odessa czy Charków. Problemem związanym z tymi uczelniami są liczne kontrowersje dotyczące legalności dokumentów wydawanych zarówno podczas transferu, jak i w procesie rekrutacji. Przykładem może być możliwość rozpoczęcia studiów od 2. lub 3. roku. Warto jednak podkreślić, że żaden państwowy uniwersytet na Ukrainie nie oferuje legalnej procedury przyjęcia na wyższy rok niż pierwszy jeżeli nie przejdziecie długiej procedury nostryfikacji waszego dorobku naukowego. W związku z tym dokumenty wydawane przez prywatne uczelnie są często natychmiast odrzucane przez większość uniwersytetów w UE, co wiąże się również z ryzykiem podważenia ich legalności. Podobnie wygląda sprawa nostryfikacji.
Jeśli znajdujecie się w podobnej sytuacji, zalecamy kontakt z naszym doradcą w celu omówienia wszystkich szczegółów. Niestety, w praktyce możliwości kontynuacji edukacji z takimi dokumentami są często bardzo ograniczone, a studenci muszą liczyć się nawet ze stratą kilku lat nauki, aby uporządkować swoją sytuację akademicką.
Zdecydowanie lepiej wygląda sytuacja osób transferujących się z uniwersytetów państwowych. Z reguły są to uznane uczelnie, z wieloletnią historią kształcenia również polskich studentów.
W przypadku transferów z innych krajów (np. Serbia, Cypr, Turcja) bardzo wiele zależy od posiadanej dokumentacji. Skontaktujcie się z naszym doradcą, aby uzyskać pełne informacje i indywidualną ocenę Waszej sytuacji.